Community Reinvestment Act (CRA)

17 lutego 2021
Category: Kasy Pożyczkowe

Czym jest wspólnotowa ustawa o reinwestycji (CRA)?

Community Reinvestment Act (CRA) to ustawa federalna uchwalona w 1977 r. W celu zachęcenia instytucji depozytowych do zaspokojenia potrzeb kredytowych dzielnic o niskich i średnich dochodach. Agencja ratingowa wymaga od federalnych organów regulacyjnych oceny, w jakim stopniu każdy bank wypełnia swoje zobowiązania wobec tych społeczności. Wynik ten jest używany do oceny wniosków o przyszłe zatwierdzenie fuzji banków, statutów, przejęć, otwarcia oddziałów i depozytów.

Kluczowe wnioski
  • Podczas gdy regulatorzy uwzględniają działalność kredytową i inne dane w swoich ocenach, nie ma określonych kryteriów, które banki muszą spełnić.
  • Oceny agencji ratingowych są dostępne online i na żądanie w lokalnych oddziałach banków.Krytycy zarzucali, że agencje ratingowe stworzyły zachętę dla banków do udzielania ryzykownych kredytów, co doprowadziło do kryzysu mieszkaniowego w 2008 r., Chociaż późniejsze badania sugerują, że kredyty związane z agencjami ratingowymi stanowiły niewielką część rynku subprime.Zrozumienie ustawy Community Reinvestment Act (CRA)

    Agencja CRA została przekazana, aby odwrócić miejską zarazę, która stała się widoczna w wielu amerykańskich miastach w latach siedemdziesiątych XX wieku. W szczególności jednym z celów było odwrócenie skutków zmiany klimatu, wieloletniej praktyki, za pomocą której rząd federalny i banki aktywnie zniechęcały do ​​udzielania pożyczek dzielnicom o niższych dochodach i mniejszościowym oraz unikały ich. Celem ustawy było wzmocnienie istniejących przepisów, które nakładały na banki obowiązek wystarczającego zaspokojenia potrzeb bankowych wszystkich członków społeczności, którym służyły.

    Trzej federalni regulatorzy – Urząd Kontrolera Waluty, Federalna Korporacja Ubezpieczeń Depozytów (FDIC) oraz Rada Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej – dzielą rolę nadzorczą w odniesieniu do agencji ratingowych. Jednak ten ostatni jest głównie odpowiedzialny za ocenę, czy banki państw członkowskich wypełniają swoje obowiązki wynikające z prawa.

    Jednym z celów agencji ratingowej było odwrócenie skutków redliningu, wieloletniej praktyki, w ramach której rząd federalny i banki ograniczyły udzielanie pożyczek w niektórych dzielnicach, które uznały za zbyt ryzykowne, głównie ze względu na rasę i pochodzenie etniczne mieszkańców.

    Rezerwa Federalna stosuje jedną z pięciu metod oceny wyników banku na podstawie jego wielkości i misji. Podczas gdy aktualizacja agencji ratingowej z 1995 r. Wymaga od organów regulacyjnych rozważenia danych dotyczących kredytów i inwestycji, proces oceny jest nieco subiektywny i nie ma określonych kwot, które banki muszą spełnić.

    Każdy bank otrzymuje jedną z następujących ocen:

  • Wybitny
  • ZadowalającyMusi się poprawićZnaczna niezgodnośćFed publikuje internetową bazę danych, z której obywatele mogą korzystać, aby zobaczyć wynik konkretnego banku. Banki są również zobowiązane do przedstawiania konsumentom na żądanie oceny wyników.

    Agencja ratingowa ma zastosowanie do instytucji depozytowych ubezpieczonych przez FDIC, w tym do banków krajowych, banków czarterowanych przez państwo i kas oszczędnościowych. Jednak spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe wspierane przez Krajowy Fundusz Ubezpieczeń Udziałów Kredytowych oraz inne podmioty niebędące bankami są zwolnione z przepisów.

    Krytyka agencji ratingowejKrytycy agencji ratingowej, w tym wielu konserwatywnych polityków i ekspertów, twierdzili, że prawo było czynnikiem przyczyniającym się do ryzykownych praktyk pożyczkowych, które doprowadziły do ​​kryzysu finansowego w 2008 r. Zarzucili, że banki i inni pożyczkodawcy złagodzili pewne standardy zatwierdzania kredytów hipotecznych aby zadowolić egzaminatorów CRA.

    Jednak niektórzy ekonomiści, w tym Neil Bhutta i Daniel Ringo z Banku Rezerw Federalnych, argumentowali w 2015 r., Że kredyty hipoteczne oparte na CRA stanowiły niewielki odsetek kredytów subprime udzielonych w czasie kryzysu finansowego. W rezultacie Bhutta i Ringo doszli do wniosku, że prawo nie było głównym czynnikiem późniejszego spadku na rynku mieszkaniowym.

    Agencja ratingowa otrzymała również krytykę, że nie była szczególnie skuteczna. Podczas gdy społeczności o niskich i umiarkowanych dochodach odnotowały napływ kredytów po przejściu agencji ratingowej, badanie Jeffreya Gunthera z Rezerwy Federalnej wykazało, że pożyczkodawcy niepodlegający prawu – to jest spółdzielcze kasy pożyczkowe i inne instytucje niebankowe – stanowili równy odsetek te pożyczki.

    Modernizacja agencji ratingowejNiedawno niektórzy ekonomiści i decydenci zasugerowali, że należy dokonać przeglądu prawa, aby proces oceny był mniej uciążliwy dla banków i nadążał za zmianami w branży. Na przykład fizyczna lokalizacja oddziałów banku pozostaje elementem procesu scoringowego, mimo że coraz większa liczba konsumentów korzysta z bankowości internetowej.

    Szybki faktUrząd Kontrolera Walut wydał w maju 2020 r. Ostateczną zasadę „wzmocnienia i unowocześnienia istniejących regulacji wspólnotowych dotyczących reinwestycji. Proponowane zmiany otrzymały ponad 7500 komentarzy od zainteresowanych stron, które zostały przesłane w odpowiedzi na zawiadomienie o proponowanym tworzeniu przepisów ogłoszone 12 grudnia 2019 r., Zgodnie z komunikatem prasowym.

    W artykule opublikowanym w 2018 roku, Comptroller of the Currency Joseph Otting stwierdził, że przestarzałe podejście agencji ratingowej doprowadziło do „pustyń inwestycyjnych, na których nie zachęca się do udzielania pożyczek ze względu na brak pobliskich oddziałów banków. Ostateczna zasada została wydana 20 maja 2020 roku.

    Krytycy, tacy jak National Community Reinvestment Coalition, powiedzieli, że nowa zasada zmusiła agencję ratingową do ograniczenia odpowiedzialności dużych banków przed społecznościami, ograniczając uwzględnianie oddziałów bankowych i rachunków depozytowych w społecznościach. Ale Otting powiedział, że „wzmocniło i unowocześniło prawo. Powiedział, że ostateczna zasada zwiększa liczbę kredytów hipotecznych, aby promować dostępność kredytów hipotecznych po przystępnych cenach w obszarach o niższych i umiarkowanych dochodach, i zmienia podejście do oceny opartej na depozytach, koncentrując się na rosnącej liczbie banków internetowych i banków, które nie polegają na tradycyjnych bankach. gałęzie i moździerze. Wcześniejsze  

    We use cookies to provide you with the best possible experience. By continuing, we will assume that you agree to our cookie policy