Jaki był kryzys kredytów hipotecznych subprime i jak do niego doszło

Jaki był kryzys kredytów hipotecznych subprime i jak do niego doszło
16 października 2020
Category: Stopy Procentowe

7 września 2018 13:26 EDT

Niektórym może wydawać się to dłuższe, ale zaledwie dekadę temu katastrofalny kryzys mieszkaniowy zniszczył życie wielu Amerykanów, a skutki nadal istnieją.

Zbliżając się do 10. rocznicy upadku Lehman Brothers i Wielkiej Recesji, powinniśmy spojrzeć wstecz na kryzys kredytów hipotecznych subprime. Jak to się zaczęło i kto był winny? Co się stało i co się nadal dzieje w następstwie tego? A co w ogóle sprawia, że ​​kredyt hipoteczny jest subprime?

Co to jest kredyt hipoteczny typu subprime?

Kredyty hipoteczne subprime są nazwane na cześć pożyczkobiorców, którym zostały udzielone. Jeśli podstawowa stopa procentowa kredytu hipotecznego jest oferowana osobom z dobrym kredytem i historią niezawodności, subprime jest przeznaczony dla tych, którzy walczyli o spełnienie tych standardów.

Osoby, którym przyznano kredyty hipoteczne typu subprime, mają w przeszłości niskie wyniki kredytowe i problemy z zadłużeniem. Nie ma dokładnie ustalonej liczby, ale wynik FICO poniżej 640 jest ogólnie postrzegany jako subprime w przypadku pożyczki, takiej jak hipoteka.

Osoby z nieregularną historią kredytową, jak ta, często mają ogromne trudności z uzyskaniem zgody na kredyt hipoteczny i jako takie miesięczne płatności mają znacznie wyższe stopy procentowe niż normalnie, ponieważ pożyczkodawcy postrzegają pożyczkę jako bardziej ryzykowną.

Jak zaczął się kryzys kredytów hipotecznych subprime?

W jaki sposób gospodarka Stanów Zjednoczonych doszła do punktu, w którym w 2007 r. Rozpoczął się pełny kryzys mieszkaniowy?

Nie dzieje się to z dnia na dzień. Od początku do połowy 2000 roku oprocentowanie płatności domów było właściwie dość niskie. W sytuacji, która wyglądała na solidną gospodarkę po krótkiej recesji na początku XXI wieku, coraz więcej osób z trudnymi kredytami było w stanie zakwalifikować się do kredytów hipotecznych typu subprime z możliwymi do opanowania oprocentowaniem i szczęśliwie na tym zareagowało.

Ten nagły wzrost kredytów hipotecznych subprime był częściowo spowodowany decyzją Rezerwy Federalnej o znacznym obniżeniu stopy funduszy federalnych w celu pobudzenia wzrostu. Ludzie, których nie było stać na domy ani uzyskać pozwolenia na pożyczki, nagle kwalifikowali się do pożyczek subprime i decydowali się na zakup, a amerykańska własność domów rosła wykładniczo.

Wzrosły zakupy nieruchomości nie tylko wśród kredytobiorców subprime, ale także wśród zamożnych Amerykanów. Wraz ze wzrostem cen i oczekiwaniem kontynuacji tego zjawiska, inwestorzy, których spłonęła bańka internetowa z początku 2000 roku i potrzebowali wymiany w swoim portfelu, zaczęli inwestować w nieruchomości.

Ceny mieszkań szybko rosły, a liczba udzielanych kredytów hipotecznych subprime rosła jeszcze bardziej. W 2005 roku niektórzy zaczęli się obawiać, że to bańka mieszkaniowa. W latach 2004-2006 Rezerwa Federalna kilkanaście razy podnosiła stopy procentowe, próbując to spowolnić i uniknąć poważnej inflacji. Na koniec 2004 r. Stopa procentowa wynosiła 2,25%; do połowy 2006 r. było to 5,25%.

To nie było w stanie powstrzymać nieuniknionego. Bańka pękła. W latach 2005 i 2006 rynek mieszkaniowy znów spadł na ziemię. Kredytodawcy hipoteczni subprime zaczynają zwalniać tysiące pracowników, jeśli nie ogłaszają upadłości lub całkowicie zamykają działalność.

Jakie strony ponosiły winę za kryzys?

Kryzys kredytów hipotecznych subprime, który doprowadził nas do Wielkiej Recesji, ma wiele stron, które mogą go winić. Po pierwsze, pożyczkodawcy sprzedawali je jako papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką. Po tym, jak pożyczkodawcy zatwierdzą i udzielą pożyczki, pożyczka zostanie sprzedana bankowi inwestycyjnemu. Bank inwestycyjny połączyłby wówczas ten kredyt hipoteczny z innym podobnym kredytem hipotecznym, w który mogłyby inwestować inne strony, a pożyczkodawca w wyniku sprzedaży miałby więcej pieniędzy do wykorzystania na kredyty mieszkaniowe.

Jest to proces, który działał w przeszłości, ale bańka mieszkaniowa przyniosła niezwykle dużą liczbę kredytów hipotecznych subprime zatwierdzonych dla osób, które borykały się z problemami kredytowymi i dochodami. Kiedy Fed zaczął nieustannie podnosić stopy procentowe, pożyczki te stały się droższe, a pożyczkobiorcy nie byli w stanie ich spłacić.

Pożyczkodawcy byli zbyt gotowi, aby udzielić tak wielu ryzykownych pożyczek naraz, zakładając, że ceny mieszkań będą nadal rosły, a stopy procentowe pozostaną niskie. Wydaje się, że banki inwestycyjne miały podobne motywy, stając się odważniejszymi inwestycjami w papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką.

Chociaż te partie zdecydowanie wykorzystywały ludzi ze złym kredytem, ​​którzy potrzebują mieszkania, kupujący domy i wyraźnie amerykańskie dążenie do posiadania domu również odegrały w tym niewielką rolę. Marzenie o awansie i posiadaniu większych domów sprawiło, że ludzie byli bardziej ryzykowni z własnymi inwestycjami w nieruchomości, a drapieżni pożyczkodawcy byli zbyt gotowi, aby im pomóc.

Skutki kryzysu hipotecznego

Ceny domów spadły ogromnie, gdy bańka mieszkaniowa pękła całkowicie. To zmiażdżyło wielu niedawnych właścicieli domów, którzy zauważyli, że oprocentowanie ich kredytów hipotecznych gwałtownie wzrosło wraz ze spadkiem wartości domu.

Niezdolni do spłaty kredytu hipotecznego w ratach miesięcznych i sprzedaży domu bez poniesienia ogromnych strat, wielu nie miało wyboru. Banki zajęły ich domy. Właściciele domów legli w gruzach, a wiele przedmieść zmieniło się w miasta duchów. Nawet właściciele domów z dobrym kredytem, ​​którzy kwalifikowali się do standardowych kredytów hipotecznych, zmagali się ze stale rosnącymi stopami procentowymi.

Do czasu przejęcia tych domów straciły na wartości. Oznaczało to, że banki ponosiły również ogromne straty na nieruchomościach. Inwestorzy również zostali mocno dotknięci, ponieważ spadła wartość papierów wartościowych zabezpieczonych hipoteką, w które inwestowali. Było to trudniejsze ze względu na to, że ludzie nadal kupowali domy, mimo że bańka zaczęła pękać w 2006 r. Na początku 2007 r. Pożyczki były nadal wypłacane i przyjmowane w miarę spadku sprzedaży.

Banki inwestycyjne, które kupowały i sprzedawały niespłacane pożyczki, zaczęły upadać. Pożyczkodawcy nie mieli już pieniędzy, aby je dalej rozdawać. Do 2008 roku gospodarka była w całkowitym upadku.

Niektóre instytucje zostały uratowane przez rząd. Inne banki, które tak bardzo zaangażowały się w biznes hipoteczny, nie miały tyle szczęścia.

Kryzys kredytów hipotecznych subprime i Lehman Brothers

Lehman Brothers był przez lata jednym z największych banków inwestycyjnych na świecie. Był to również jeden z pierwszych banków inwestycyjnych, który bardzo zaangażował się w inwestowanie w kredyty hipoteczne, co będzie się opłacać, dopóki nie stanie się ich upadkiem.

Gwałtowny spadek cen nieruchomości i powszechne spłacanie kredytów hipotecznych zmiażdżyły Lehman Brothers. Zostali zmuszeni do zamknięcia swoich pożyczkodawców subprime i pomimo wielu prób powstrzymania krwawienia (takich jak emisja akcji) nadal ponosili straty do 15 września 2008 roku, kiedy Lehman Brothers złożył wniosek o upadłość.

Lehman Brothers był jedną z najbardziej znanych firm świadczących usługi finansowe na świecie. Jego gwałtowne zbankrutowanie było główną przyczyną krachu na giełdzie w 2008 roku.

Kredyty hipoteczne subprime dzisiaj

Kredyty hipoteczne typu subprime zniknęły na jakiś czas po tym, ponieważ były postrzegane jako jedna z największych części załamania gospodarczego. Jednak ich marka została nieco zmieniona, ponieważ pożyczkodawcy zaczęli sprzedawać „pożyczki podrzędne” pożyczkobiorcom mającym problemy z kredytem.

Istnieją również inne formy pożyczek i długów, których niektórzy ekonomiści obawiają się w związku z podobieństwami do kredytów hipotecznych subprime z połowy 2000 roku. Na przykład raport Citi z 2017 r. Wykazał podobieństwa między kryzysem kredytów hipotecznych typu subprime a dzisiejszym stale rosnącym zadłużeniem z tytułu kredytów studenckich.

Milenialsi z zadłużeniem z tytułu kredytów studenckich byli głównym kandydatem dla pożyczkodawców, którzy oferują te pożyczki podrzędne, wywołując obawy, że instytucje finansowe nie nauczyły się lub ignorują lekcje sprzed dziesięciu lat.

We use cookies to provide you with the best possible experience. By continuing, we will assume that you agree to our cookie policy